Co znaczy określenie „edukacja klasyczna”?

Edukację klasyczną rozumiemy jako model edukacyjny, który kształtował się już w grecko-rzymskiej starożytności, następnie został przejęty „przez uczonych chrześcijańskich u jej schyłku, a swoją dojrzałą formę zawdzięcza średniowiecznej epoce uniwersytetów” (ze szkolnej Ratio studiorum).

Model ten, najkrócej mówiąc, streszcza się w haśle „sztuk wyzwolonych”, a więc sztuk, które należą do kształcenia ludzi wolnych i wolnymi czynią. Zalicza się do nich dwie „ścieżki”:
- trivium: gramatyka, retoryka, dialektyka;
- quadrivium: arytmetyka, geometria, muzyka, astronomia.

„Nawiązując do tradycji sztuk wyzwolonych, korzystamy więc zarówno z dziedzictwa uczonych starożytnych, którzy przyczynili się do rozwoju sztuk, jak i dydaktyków średniowiecznych, którzy uporządkowali sztuki w spójną metodę kształcenia, jak również z namysłu późniejszych teoretyków, o ile rozwijali tę metodę zgodnie z jej klasycznym duchem” (Ratio studiorum).

Dążymy do tego, by nauczanie wszystkich przedmiotów opierało się na mądrości edukacji klasycznej, włączamy jednak do naszego curriculum pojedyncze godziny sztuk z zakresu trivium, jako niezbędne uzupełnienie dla przedmiotów nauczanych we współczesnej szkole opartej raczej o zasady oświecenia i pozytywizmu.